yarın rockncoke var. gideceğimden söylemiyorum öyle bazı şeyler geldi aklıma.
noyanlaydım bugün bi ara, keşke gelseydin dedi. keşke gitseydim cidden
en eski, en entrikasız saf arkadaşlıklar içinde öyle.. iki sene öncesini hatırlıyorum mesela.
yeni dövülmüş ben, kendine bi şeyler kanıtlama çabasında, güç gösterileri falan.
nefret, gurur, mutluluk her şey birbirine girmiş, ilaçlarımı kapıda almışlar ama en kral arkadaşlarım
mekanda. hatta hepsi ordalar, sürekli dans ediyoruz birileriyle. gündüz zeynep elif hande, gece
yelta noyan eskişeirli eren kanka cruelclown, burak fln.. sürekli dans edioduk bi şekilde.
artık o moda giremiyorum mesela nedense. şu an düşününce mutlu ediyor ama bunlar beni.
festivalin son grubunu, vip içkimle en önden izlememin anısına
eden açıyorum şimdi.
kimilerine çok yapmacık gelir bu blog, kimileri sever. umrumda değil, mutlu oluyorum.
hatırlamaya devam edicem.
o zaman gözüm hep bi noktayı arıyor, veya bi noktadan kaçıyor. cruel, darknum falan
bi nefret tribinde destek oluyolar bana. baya eğleniyoruz baya..
yan yana çadırlar, buraan gözünü kapatıp zeynebi görmesi, sabah yağmur yağması.
yağmurun serinliğiyle biz güzel güzel uyurken nil karaibrahimligilin çıkıp uykumuzn içine etmesi.
gölün içinden çıkan dolunay tribi. son gün ereni keşfedişim, sonra çadırları toplarken istatistik
dansı yaparken bi kanalın gelip bizi çekmesi. sonra gecenin bi vakti gerçekleştirilen inanlmaz otobüs yolculuğu, sabahın 5inde kadıköyde havanın ağarmasını beklememiz, açık bi büfede oturmamız.
sora hava aydınlanınca eve dönmem ve bindiğim taksinin beni kazıklaması.
bunu farkedip 2 gündür ilaç almıyor olmanın ve uykusuzluğun da getirdiği sinirle eve girip ağlamam.
ve bütün bunların okulun ilk günü gerçekleşiyor olması.
banyo bile yapmadan formamı giyip nerdeyse 48 saat uykusuz okula gitmem.
eve döndüğümdeyse o 48 saatin çoktan tamamlanmş olması.
okulda yanıp sönen ışıklar, hala dans edio olmamız, hülya materin aramızda gördüğü duvar.
bişiler bişiler...
her şey geçti. artık takıldığım noktalar yok.
arkadaşların çoğu var, ama bazıları yok. ilaçlar yok. çadırım yok.
dans yok. istatistik yok. vip yok. vip içkisini getiren çocuğun adını bile hatırlamıyorum tahir falan diesim gelio ama o yok, hatta o bi kaç ay içinde arka arkaya elektronikçi oldu, mohawk punk oldu, çılgın hardcorecu oldu. şimdi noldu bilmiyorum.
ama yok. erenle festivalden festivale görüşüyoruz, artık festivale falan gitmediğimden öyle de görüşemiyoruz.
burağı hala görüyorum, noyanı uzun zaman sonra bugün gördüm, özlemişim.
yeltanın böbrek taşı varmış, onu göremiyorum epeydir. ama o ikisini ne kadar göremesem de hala eskisi gibi seviyorum. cruelclownla en son geçtiğimz kış taksimde karşılaştık, ali somer diye yanlşlıkla onu aramasam sürekli, sesini bile duymicam. elif ve zeynep hala hayatımda aktif rol oynamaktalar, ara sıra dans bile ediyoruz. işte böyle geçti zaman.
kabuğumdan çok içim değişti.
öyle işte.
mutlu oldum hatırlayınca, sol kolum sızladı.
