Thursday, August 18, 2005
karnımın sağ tarafında bir ağrı var.
yorgunum ama uykum yok.
eren simdi gitti.
keske gitmeseydi ama gitmesi lazımdı.
bi ses geldi yine ürperdim.
acıktım da sanki biraz.
blog üslubumu sevmicek sanırım kimse.
ama böyle geldi içimden.
bomboş hissediyorum bazen,
birşeyler yerinde değil sanki.
devam ediyorum...
hastalandım, iyileşmeyi umuyorum kısa sürede.
yarını kendime özen göstererek geçirebilirim.
düzene ihtiyacım var biraz.
pms geliyor olabilir, gelmiyor da olabilir.
ama gelirse geldiğinde sakin olmam lazım.
öznel kelimesini irdelemek istiyorum.
bi parçayla yumuşayabiliyor içim,
belki tylol hot etkisi de olabilir.
genelde iyi huylu bi insanım galba ben.
aksini düşünen insanlar çoktur ama, saygım var.
zaten genelde dedim.
tori amosu çok sevdim yine.
bi röportajda şebnem ferahın ağzına sıçıyodu gerçi,
bu kadar mı küçümser bi ifade alır bi insanın suratı. %)
hatta onu kim küçümsesin.
küçümsemenin bi sınırı var, biraz rahat olmak lazım.
rahatsızlık sanırm söz konusu olan aslnda.
durduk yere tavır yapmaya gerek yok,
çok sakin olduğum dönemler oluyor, hiç birşeyi umursamadığım
ve bi şekilde harika hissettiğim.
ve insanlara kendi kişisel (bi bakıma zihinsel) sınırlarım dahilinde daha bi özgür olma hakkı tanıdığım. ve aslında her gün içinde olsam da tüm sosyal hayattan kendimi ayırıp öyle kendimce ulaşılmaz bir yerlere koyduğum.
çok seviyorum o zaman kendimi.
ama sonsuza dek sürmüyor.
birden önemsemeye başlıyorum duyduğum her kelimeyi,
o şefkat ve anlayış yok oluyor.
gücümü yitiriyorum.
biz buna pms diyoruz bazen.
ama henüz değil.
huzurlu mutlu ve güzel kokan bir insanım.
Posted at 8/18/2005 by reshiningfor
.