hayatimin en kotu fotorafsal deneyimini yasadim.
en sevdiin arkadasin kim sorusuna yelta dedikten sonra yeltayi ne kadar uzun zamandir
goremedigime takilmisken '10 saati' belirdi.
baya surdu.
bilincimin kontrolum disinda olmasindan nefret ediyorum.
bunun uzun surmesinden daha cok nefret ediyorum.
ve her seyden nefret ettim sonunda zaten.
bi süre kriz halinde gecti, sonra bi sakinlik gelir gibi oldu
aydinlikta iyi oluyodum.
sonra bi sekilde kafamn icinde yasemn bisiler ye falan dedi.
ama duzeldim o arada.
ve bu sondur iste.
ortaminda bile bulunasim yok artik.
onata da gidemedim sonuc itibariyle.
zar zor eve gelip kusup uyudum.
Posted at 8/25/2005 by reshiningfor
