içim içimi yemekte son günlerde. düşünceler belli bir yönde akıp, farklı farklı noktalardan geçerken ayrı duygulara temas edip tekrar başa dönüyor. çok yorucu bir şey. sabahları mutsuz uyanıyorum. uyanınca aklıma geliyo çünkü. pozitif olmaya çalışıyorum, işte oluyorum da bazen ama genelde başa dönüyoruz. düşünüyorum, bütün insanlar üstesinden geliyor bu tip şeylerin. ben de gelebilirim, en kötünün bile üstesinden gelirim nasılsa. ölcek halim yok. paxil her zaman yanımda. bugün belli olcak mı acaba?
Posted at 11/23/2009 by reshiningfor
.